سلام سالار

باهمه لحن خوش آوائیم _______________ در به در کوچه تنهائیم

مرد چهار زنه
ساعت ٢:۱٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱۱/۱٧   کلمات کلیدی: طنز

دوستی داشتم لرستانی                     یار دیرینه ی دبستانی          
دیدمش بعد سالیان دراز                   همرهش چار زن ، همه طناز
مات و مبهوت گشتم از حالش            که لری آهوان به دنبالش
گفتمش: چهار زن ؟ خدا برکت !        تو چگونه کنی ز جا حرکت
گفت : این کار ماجرا دارد                هر یکی حکمتی جدا دارد


اولی را که هست خوشگل و ناز         من گرفتم ز خطه ی شیراز
تا که شب ها قرینه ام باشد                سر او روی سینه ام باشد
بهر اوقات روزهایم نیز                   زن گرفتم ز خطه ی تبریز
چون زن ترک، خوش بر و بازوست    خانه دار و نظیف و کد بانوست
دست پختش که محشر کبراست          بهتر از آن، سلیقه اش غوغاست
ظرف یک سال بسته ام بارم               چون زنی هم ز اصفهان دارم
کشد از ماست تار مویی را                یادمان داده صرفه جو یی را
درکم و بیش اوستاد ست او               متخصص در اقتصاد است او
بس که در اقتصاد پا دارد                 بی گمان فوق دکترا دارد
زن چارم که ختم آنان است               شیری از خطه ی لرستان است
گفتمش با وجود آن سه هلو                زن چارم بر ای چیست؟ بگو
گفت گهگاه بنده گشتم اگر                 عصبانی ز همسران دگر
آن زمان جا ی آن سه تا، بی شک        این یکی را کشم به زیرکتک