سلام سالار

باهمه لحن خوش آوائیم _______________ در به در کوچه تنهائیم

امان از دست زن ذلیلان
ساعت ٦:٠٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٢/۱٧   کلمات کلیدی: طنز

الهی! به مردان در خانه ات!                               به آن زن ذلیلان فـرزانه ات!
به آنانکه با امر "روحی فداک"!                          نشینند وسبزی نمایند پاک!
به آنانکه از بیخ وبن زی ذیند!                            شب وروز با امر زن می زیند!
به آنانکه مرعوب مادر زنند!                              ز اخلاق نیکوش دم می زنند!
به آن شیرمردان با پیشبند!                              که در ظرف شستن به تاب و تبند!
به آنانکه در بچه داری تکند!                            یلان عوض کردن پوشکند!
به آنانکه بی امر و اذن عیال                             نیاید در از جیبشان یک ریال!
به آنانکه با ذوق وشوق تمـام                            به مادر زن خود بگویند: مام (!)
به آنانکه دارند با افتخار                                   نشان ایزو...نه!"زی ذی نه هزار"!
به آنانکه دامن رفو می کنند!                            ز بعد رفویش اُتو می کنند!
به آنانکه درگیر سوزن و نخند!                          گرفتار پخت و پز مطبخند!
به آن قرمه سبزی پزان قدر!                            به آن مادران به ظاهر پدر(!)
الهی! به آه دل زن ذلیل!                                به آن اشک چشمان "ممّد سبیل"!
به تنهای مردان که از لنگه کفش                      چو جیغ عیالاتشان شد بنفش!
که ما را بر این عهد کن استوار!                        از این زن ذلیلی مکن برکنار!
به زی ذی جماعت نما لطف خاص!                   نفرما از این یوغ ما را خلاص!